5 rzeczy, bez których zakwas pszenny się nie uda

W międzyczasie przygotuj pastę. Wymieszaj 2–3 łyżki kleistej mąki ryżowej (może być zwykła mąka ziemniaczana) z 200 ml wody i gotuj na małym ogniu, aż powstanie gęsty, przezroczysty kleik. Ostudź go, a następnie dodaj 4–5 ząbków czosnku, 2 cm obranego imbiru, 3 łyżki płatków chili gochugaru (jeśli nie masz, użyj ostrej papryki w proszku, ale zmniejsz ilość o połowę), łyżkę cukru, 2 łyżki sosu rybnego lub pasty z anchois oraz 1–2 łyżki startej gruszki azjatyckiej albo zwykłej słodkiej gruszki. Gruszka to sekretny składnik, który przyspiesza fermentację i nadaje głębi. Całość zmiksuj na jednolitą masę. Jeśli pasty jest zbyt gęste, dodaj łyżkę wody – konsystencja ma przypominać gęsty keczup.

Trzeciego i czwartego dnia zakwas zacznie intensywnie fermentować. Może wydzielać kwaśny zapach, co oznacza, że bakterie kwasu mlekowego pracują. Ważne, aby codziennie odrzucać połowę mieszanki przed karmieniem – inaczej masa urośnie za bardzo i zakwas straci stabilność. Typowym błędem jest podawanie zbyt dużej ilości mąki naraz. Trzymaj się proporcji 1:1:1 (zakwas : mąka : woda). Po około tygodniu zakwas powinien podwajać objętość w ciągu 4–6 godzin po karmieniu. Wtedy jest gotowy do pieczenia.

Najczęstszym powodem zakalca jest niedostateczny gluten. Zakwas wymaga długiego mieszania, aby sieć glutenowa mogła utrzymać powstające podczas fermentacji gazy. Jeśli ciasto po wyrobieniu jest luźne i rozlewa się na blacie, to znak, że potrzebuje więcej czasu w dzieży lub kilku składań w odstępach 30 minut. Pamiętaj, że zakwasowe ciasto ma być elastyczne, ale nie lejące; po naciśnięciu palcem powinno się powoli wracać do pierwotnego kształtu.

Do praktycznych metod kontroli należy pomiar kwasowości, ale nie trzeba kupować specjalistycznego sprzętu. Wystarczy odlać łyżkę zalewy i spróbować. Po 5–7 dniach powinna być wyraźnie kwaśna, a warzywa — jędrne, ale nie twarde jak surowe. Jeśli smak jest mdły, to znak, że fermentacja przebiega zbyt wolno, np. przez zbyt niską temperaturę. W takim wypadku warto przenieść słoiki w cieplejsze miejsce (optymalnie 18–22°C), ale unikać bezpośredniego nasłonecznienia, które zabija bakterie.

Teraz najważniejszy etap: łączenie składników. Warzywa na kimchi to nie tylko kapusta – pokrój w słupki 1 rzodkiewkę (najlepiej białą, ale może być zwykła), 2 marchewki i 3–4 dymki. Wymieszaj je z pastą, a następnie dokładnie natrzyj każdy liść kapusty, zaczynając od zewnętrznych. Pracuj w jednorazowych rękawiczkach – papryka mocno piecze. Gotowe ćwiartki układaj ściśle w szklanym słoju lub ceramicznym naczyniu, dociskając, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Na wierzch wylej pozostałą pastę i dociśnij talerzykiem lub folią spożywczą, żeby warzywa były całkowicie zanurzone w zalewie. Zostaw 2–3 cm wolnej przestrzeni, bo kimchi będzie się pienić i zwiększać objętość.

Zacznij od wyboru kapusty. Najlepsza będzie średniej wielkości główka o zbitych, ciężkich liściach – taka, która po naciśnięciu nie ugina się mocno. Przekrój ją wzdłuż na ćwiartki, usuń głąb, a następnie każdą ćwiartkę posyp solą niejodowaną (np. kamienną). Na jedną główkę użyj około 80–100 g soli, rozkładając ją warstwami między liśćmi. Odstaw kapustę na 2–3 godziny w chłodne miejsce, co jakiś czas obracając. Celem jest usunięcie nadmiaru wody, który odpowiada za gorzki posmak i szybkie psucie się kimchi. Po tym czasie przepłucz kapustę co najmniej trzykrotnie w zimnej wodzie, aby pozbyć się soli – liście powinny być jędrne, ale nie słone w stopniu nieprzyjemnym.

Wybór podłoża do pieczenia chleba to jedna z tych decyzji, które wpływają na cały proces, od wyrastania ciasta po chrupiącą skórkę. Kamień i stal mają swoich zwolenników, ale różnią się w praktyce znacznie bardziej, niż mogłoby się wydawać. Różnice dotyczą nie tylko efektu końcowego, ale też codziennej obsługi i trwałości.

Jak wyhodować zakwas od zera i nie popełnić podstawowych błędów Pierwszego dnia wymieszaj 50 g mąki z 50 g wody o temperaturze pokojowej. Konsystencja powinna przypominać gęstą śmietanę. Zostaw słoik w ciepłym miejscu, np. na kuchence, ale nie bezpośrednio przy źródle ciepła. Przykryj go ściereczką lub folią z kilkoma dziurkami, aby zapewnić dostęp powietrza. Po 24 godzinach sprawdź, czy pojawiły się pęcherzyki – jeśli nie, nie martw się, to normalne. Drugiego dnia dokarmij zakwas taką samą ilością mąki i wody, mieszając całość.

Najczęstsze błędy i jak ich uniknąć przy fermentacji Zbyt krótkie solenie kapusty to najczęstsza przyczyna gorzkiego i papkowatego kimchi. Jeśli po 2 godzinach liście nadal są elastyczne i trudno je zgiąć bez przełamania, zostaw je na kolejną godzinę. Z kolei zbyt długie moczenie sprawia, że kimchi staje się miękkie i bez chrupkości. Drugim błędem jest zbyt wysoka temperatura fermentacji – powyżej 24°C sprawi, że kimchi przefermentuje w ciągu doby, tracąc przy tym aromat i nabierając nieprzyjemnej, octowej ostrości. Najlepiej trzymać słoik w temperaturze 18–20°C przez pierwsze 2–3 dni, a potem przenieść do lodówki. Trzeci problem to pleśń – pojawia się, gdy liście wystają ponad zalewę. Zawsze dociśnij je ciężarkiem i sprawdzaj, czy woda pokrywa całość. Jeśli zauważysz biały nalot, usuń go łyżką i wyrzuć zanieczyszczone liście – resztę kimchi możesz bezpiecznie jeść.